Samsun Ladik Gölü

Fotoğrafta görülen adalar irili ufaklı yüzlerce olurdu. Bölgeyi bilmeyen balıkçılar kıyıda olan kimi yerlere çıkarlar fakat bir süre sonra rüzgar ters esmeye başlayınca ada ile birlikte açıklara sürüklenirlerdi. O yıllarda cep telefonları da olmadığı için birileri farkedene kadar ada üzerinde mahsur kalırlardı.
Başka yerde görmediğim bu yüzen adalar, gözünü kar hırsı büyümüş insanlar tarafından parça parça çiçek toprağı diye yurt dışına satılmış. Gölün suyuna zaten o yıllarda göz dikilmiş ve kalanı da kirletilmeye başlanmıştı. Can Yücel yaşasaydı da ağzını doldurarak ana-avrat küfür etse ne yaraşırdı... 

 

Ladik gölü çeşit çeşit balık kaynardı. Gelenin geri çevirmezdi. Kıyısında yaşayan köylüler yoksul fakat oldukça iyi insanlardı. Kendi yaptıkları gondol - taput karışımı, oldukça dengesiz sallar üzerinde uzun çubuklarla ayakta seyahat ederlerdi.
Sanıyorum bizim anılarımızda kalan içimizi acıtan bu kayıp, onların bir çoğununda ekmek kapısı olduğu için içlerini ayrı bir acı ile yakmıştır.
Hadi be Can Baba doldur ağzını, senin gibi küfredemem ben!...